My ludzie patrzymy na świat zwierząt bardzo po ludzku … Oceniamy wiele rzeczy w ludzkich kategoriach dobra i zła, ba sami grzęźniemy w dualizmie. Zwierzęta mają swój świat , instynkt – wiedzą kiedy się schować , kiedy zaatakować aby przeżyć i nakarmić dzieci  – nie oceniają , nie czują emocji – przynajmniej tak jak my , ich świat oparty jest zupełnie na innych jakościach. 

Możemy połączyć się z nimi za pomocą tego czegoś co łączy nas wszystkich .

Możemy wzajemnie się karmić, chronić, wspierać, uczyć .

Ptaki od zawsze były dla ludzi stworzeniami tajemniczymi.  Myślę, że wynika to głownie z powiązania tych Istot z żywiołem powietrza który łączy światy ziemskie i boskie.

Ptaki uważane były od zawsze za pośredników, tak fizycznych jak i duchowych – między światem ludzi a niebiosami . Dziś ta funkcję przejęły ludzkie tzw. autorytety /kapłani. A przecież niemal każda religia zawiera w swoim systemie jakieś odniesienia do ptasiego świata. Niemal każde bóstwo miało przypisanego ptaka, z którym często było utożsamiane bowiem bóstwom przypisywano umiejętności przeistaczania się w zwierzęta. Zwierzętom tym przypadały różne funkcje w mitologiach i kulturach , religiach …